Karalama

 Ölümle delirmek arasında bir yerdeyim.

Ölemiyorum çünkü bakmam gereken insanlar var.

Deliremiyorum çünkü zaten bana bakacak insanlar beni delirtti.

O yüzden tam ortasındayım her şeyin.

Bazen deliyim, bazen ölü.

Ama asla mutlu değilim.

Yine de mutluluğa dair bazı parçaları buluyorum deli tarafımın içinde.

Ufak mutluluk kırıntıları ile deli tarafımla eğlenebiliyorum.

Ama bugünlerde en büyük korkum,

Bu mutluluk kırıntılarını ölü tarafımda bulmak.

Ölümden mutluluk bulmak beni benden alır.

Ölümden mutluluk bulmak kara perdeler indirir onun gözüne.

Benim deliliğimde bulduğum mutluluk zaten onun gözlerinde olan ışıltı.

Ama yine de diğer tarafım bana sesleniyor, duyabiliyorum.

Diğer taraftan ezgiler söyleniyor bana ve her ne kadar karşı gelmeye çalışsam da çok tatlı bir tınısı var.

Belki bir gün bu orkestraya eşlik ederim.

Belki hep göstermek istediğim müzik hünerlerimi ebedi yolculuk orkestrasında gösteririm.